Warning: call_user_func_array() expects parameter 1 to be a valid callback, no array or string given in /home3/linda/public_html/sahipsizkopeklerkampanyasi.nl/wp-includes/class-wp-hook.php on line 298
Banka no: 4011891, Actiezwerfhonden, Zonnemaire IBAN NL62INGB0004011891 BIC / SWIFT-Code: INGBNL2A ING Bank-Amsterdam
PayPal üzerinden bagis yapabilirsiniz.

Yasa

Yeni Hayvanlari Koruma önergesi (Perihan Agnelli’nin yazisindan alinmis küçük bir bölüm) ActieZwerfhonden derneginin yorumlari Yeni kanun hakkindaki haberler HUKUK SISTEMIMIZDE HAYVANLARA BAKIS AÇISINDA MAL ile CAN ARASINDA GIDIP GELMEK (Ahmet Senpolat)

 

Türkiye yeni hayvanlari koruma önergesini Kabul ediyor. Ve Kisirlastir & ait oldugu yere birak projesinin Hayvanlari Koruma yasasindaki yeri

Türk hükümeti, Islam dünyasinda bir ilke imza atarak, Hayvanlari koruma yasasi çikardi. Bu yeni yasa kanun koyucular tarafindan çok tartisildi ve Cumhurbaskanininda onayidan sonra Temmuz 2004 yilinda yürürlüge girdi.

TÜRKIYE BÜYÜK MILLET MECLISI BASKANLIGI ÇEVRE KOMISYONU

HAYVANLARI KORUMA KANUNU Esas No : 1/323 Kabul Tarihi: 24 Haziran 2004

HAYVANLARI KORUMA KANUNU

BIRINCI KISIM Genel Hükümler

BIRINCI BÖLÜM Amaç, Kapsam, Tanimlar ve Ilkeler

Amaç MADDE 1 – Bu Kanunun amaci; hayvanlarin rahat yasamlarini ve hayvanlara iyi ve uygun muamele edilmesini temin etmek, hayvanlarin aci, istirap ve eziyet çekmelerine karsi en iyi sekilde korunmalarini, her türlü magduriyetlerinin önlenmesini saglamaktir.

Kapsam MADDE 2 – Bu Kanun, amaç maddesi dogrultusunda yapilacak düzenlemeleri, alinacak önlemleri, saglanacak esgüdümü, denetim, sinirlama ve yükümlülükler ile tabi olunacak cezai hükümleri kapsar.

Tanimlar MADDE 3 – Bu Kanunda geçen terimlerden;

a)Yasama Ortami: Bir hayvanin veya hayvan toplulugunun dogal olarak yasadigi yeri,

b) Etoloji: Bir hayvan türünün dogustan gelen, kendine özgü davranislarini inceleyen bilim dalini,

c) Ekosistem: Canlilarin kendi aralarinda ve cansiz çevreleriyle iliskilerini bir düzen içinde yürüttükleri biyolojik, fiziksel ve kimyasal sistemi,

d) Tür: Birbirleriyle çiftlesebilen ve üreme yetenegine sahip verimli döller verebilen populasyonlari,

e) Evcil Hayvan: Insan tarafindan kültüre alinmis ve egitilmis hayvanlari,

f) Sahipsiz Hayvan: Barinacak yeri olmayan veya sahibinin ya da koruyucusunun ev ve arazisinin sinirlari disinda bulunan ve herhangi bir sahip veya koruyucunun kontrolü ya da dogrudan denetimi altinda bulunmayan evcil hayvanlari,

g) Güçten Düsmüs Hayvan: Bulasici ve salgin hayvan hastaliklari haricinde, yaslanma, sakatlanma, yaralanma ve hastalanma gibi çesitli nedenlerle fiziki olarak is yapabilme yetenegini kaybetmis binek ve yük hayvanlarini,

h)Yabani Hayvan: Dogada serbest yasayan evcillestirilmemis ve kültüre alinmamis omurgali ve omurgasiz hayvanlari,

i) Ev ve Süs Hayvani: Insan tarafindan özellikle evde, isyerlerinde yada arazisinde özel zevk ve refakat amaciyla muhafaza edilen veya edilmesi tasarlanan bakimi ve sorumlulugu sahiplerince üstlenilen her türlü hayvani,

j) Kontrollü Hayvan: Bir kisi, kurulus, kurum yada tüzel kisilik tarafindan sahiplenilen, bakimi asilari periyodik saglik kontrolleri yapilan isaretlenmis kayit altindaki ev ve süs hayvanlarini,

k) Hayvan Bakimevi: Hayvanlarin rehabilite edilecegi bir tesisi,

l) Deney: Herhangi bir hayvanin aci, eziyet, üzüntü veya uzun süreli hasara neden olacak deneysel yada diger bilimsel amaçlarla kullanilmasini,

m) Deney Hayvani: Deneyde kullanilan ya da kullanilacak olan hayvani,

n) Kesim Hayvani: Gida amaçli kesimi yapilan hayvanlari,

o) Bakanlik: Çevre ve Orman Bakanligini,

ifade eder.

Ilkeler MADDE 4 – Hayvanlarin korunmasina ve rahat yasamalarina iliskin temel ilkeler sunlardir:

a)Bütün hayvanlar esit dogar ve bu Kanun hükümleri çerçevesinde yasama hakkina sahiptir.

b)Evcil hayvanlar, türüne özgü hayat sartlari içinde yasama özgürlügüne sahiptir. Sahipsiz hayvanlarin da, sahipli hayvanlar gibi yasamlari desteklenmelidir.

c)Hayvanlarin korunmasi, gözetilmesi, bakimi ve kötü muamelelerden uzak tutulmasi için gerekli önlemler alinmalidir.

d)Hiçbir maddi kazanç ve menfaat amaci gütmeksizin, sadece insani ve vicdani sorumluluklarla, sahipsiz ve güçten düsmüs hayvanlara bakan veya bakmak isteyen ve bu Kanunda öngörülen kosullari tasiyan gerçek ve tüzel kisilerin tesviki ve bu kapsamda esgüdüm saglanmasi esastir.

e)Nesli yok olma tehlikesi altinda bulunan tür ve bunlarin yasama ortamlarinin korunmasi esastir. f)Yabani hayvanlarin yasama ortamlarindan koparilmamasi, dogada serbestçe yasayan bir hayvanin yakalanip özgürlükten yoksun birakilmamasi esastir.

g)Hayvanlarin korunmasi ve rahat yasamalarinin saglanmasinda; insanlarla diger hayvanlarin hijyen, saglik ve güvenlikleri de dikkate alinmalidir.

h)Hayvanlarin türüne özgü sartlarda bakilmasi, beslenmesi, barindirilma ve tasinmasi esastir. i)Hayvanlari tasiyan ve tasitanlar onlari türüne ve özelligine uygun ortam ve sartlarda tasimali, tasima sirasinda beslemeli ve bakimini yapmalidirlar.

j)Yerel yönetimlerin, gönüllü kuruluslarla isbirligi içerisinde, sahipsiz ve güçten düsmüs hayvanlarin korunmasi için, hayvan bakimevleri ve hastaneler kurarak onlarin bakimlarini ve tedavilerini saglamalari ve egitim çalismalari yapmalari esastir.

k)Kontrolsüz üremeyi önlemek amaciyla, toplu yasanan yerlerde beslenen ve barindirilan kedi ve köpeklerin sahiplerince kisirlastirilmasi esastir. Bununla birlikte, söz konusu hayvanlarini yavrulatmak isteyenler, dogacak yavrulari belediyece kayit altina aldirarak bakmakla ve/veya dagitimini yapmakla yükümlüdür.

IKINCI KISIM Koruma Tedbirleri

BIRINCI BÖLÜM Hayvanlarin Sahiplenilmesi Bakimi ve Korunmasi

Hayvanlarin sahiplenilmesi ve bakimi MADDE 5 – Bir hayvani bakiminin gerektirdigi yaygin egitim programina katilarak sahiplenen veya ona bakan kisi, hayvani barindirmak, hayvanin türüne ve üreme yöntemine uygun olan etolojik ihtiyaçlarini temin etmek, sagligina dikkat etmek, insan, hayvan ve çevre sagligi açisindan gerekli tüm önlemleri almakla yükümlüdür.

Hayvan sahipleri, sahip olduklari hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliligini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsizliklari önleyici tedbirleri almakla yükümlü olup; zamaninda ve yeterli seviyede tedbir alinmamasindan kaynaklanan zararlari tazmin etmek zorundadirlar.

Ev ve süs hayvani satan kisiler, bu hayvanlarin bakimi ve korunmasi ile ilgili olarak yerel yönetimler tarafindan düzenlenen egitim programlarina katilarak sertifika almakla yükümlüdürler.

Ev ve süs hayvani ve kontrollü hayvanlari bulundurma ve sahiplenme sartlari, hayvan bakimi konularinda verilecek egitim ile ilgili usul ve esaslar ile sahiplenilerek bakilan hayvanlarin çevreye verecekleri zarar ve rahatsizliklari önleyici tedbirler, Tarim ve Köyisleri Bakanligi ile esgüdüm saglanmak suretiyle, Içisleri Bakanligi ve ilgili kuruluslarin görüsü alinarak Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Ticari amaç güdülmeden bilhassa ev ve bahçesi içerisinde bakilan ev ve süs hayvanlari sahiplerinin borcundan dolayi haczedilemezler.

Ev ve süs hayvanlarinin üretimini ve ticaretini yapanlar, hayvanlari sahiplenen ve onu üretmek için seçenler annenin ve yavrularinin sagligini tehlikeye atmamak için gerekli anatomik, fizyolojik ve davranis karakteristikleri ile ilgili önlemleri almakla yükümlüdür.

Ev ve süs hayvanlari ile kontrollü hayvanlardan, dogal yasama ortamlarina tekrar uyum saglayamayacak durumda olanlar terk edilemez; beslenemeyecegi ve iklimine uyum saglayamayacagi ortama birakilamaz. Ancak, yeniden sahiplendirme yapilabilir ya da hayvan bakimevlerine teslim edilebilir. Sahipsiz ve güçten düsmüs hayvanlarin korunmasi MADDE 6 – Sahipsiz ya da güçten düsmüs hayvanlarin, 3285 sayili Hayvan Sagligi Zabitasi Kanununda öngörülen durumlar disinda öldürülmeleri yasaktir.

Güçten düsmüs hayvanlar ticari ve gösteri amaçli veya herhangi bir sekilde binicilik ve tasimacilik amaciyla çalistirilamaz.

Sahipsiz hayvanlarin korunmasi, bakilmasi ve gözetimi için yürürlükteki mevzuat hükümleri çerçevesinde, yerel yönetimler yetki ve sorumluluklarina iliskin düzenlemeler ile çevreye olabilecek olumsuz etkilerini gidermeye yönelik tedbirler, Tarim ve Köyisleri Bakanligi ve Içisleri Bakanligi ile esgüdüm saglanarak, diger ilgili kuruluslarin da görüsü alinmak suretiyle Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Sahipsiz veya güçten düsmüs hayvanlarin en hizli sekilde yerel yönetimlerce kurulan veya izin verilen hayvan bakimevlerine götürülmesi zorunludur. Bu hayvanlarin öncelikle söz konusu merkezlerde olusturulacak müsahade yerlerinde tutulmasi saglanir. Müsahade yerlerinde kisirlastirilan, asilanan ve rehabilite edilen hayvanlarin kaydedildikten sonra öncelikle alindiklari ortama birakilmalari esastir.

Sahipsiz veya güçten düsmüs hayvanlarin toplatilmasi ve hayvan bakimevlerinin çalisma usul ve esaslari, ilgili kurum ve kuruluslarin görüsleri alinarak Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir. Hayvan bakimevleri ve hastanelerin kurulmasi amaciyla hazineye ait araziler öncelikle tahsis edilir. Amaci disinda kullanildigi tespit edilen arazilerin tahsisi iptal edilir.

Hiçbir kazanç ve menfaat saglamamak kaydiyla sadece insani ve vicdani amaçlarla sahipsiz ve güçten düsmüs hayvanlara bakan veya bakmak isteyen ve bu Kanunda öngörülen sartlari tasiyan gerçek ve tüzel kisilere; belediyeler, orman idareleri, Maliye Bakanligi, Özellestirme Idaresi Baskanligi tarafindan, mülkiyeti idarelerde kalmak kosuluyla arazi ve buna ait binalar ve demirbaslar tahsis edilebilir. Tahsis edilen arazilerin üzerinde amaca uygun tesisler ilgili Bakanligin/Idarenin izni ile yapilir.

IKINCI BÖLÜM Hayvanlara Müdahaleler

Cerrahi müdahaleler MADDE 7 – Hayvanlara tibbi ve cerrahi müdahaleler sadece veteriner hekimler tarafindan yapilir.

Kontrolsüz üremenin önlenmesi için, hayvanlara aci vermeden kisirlastirma müdahaleleri yapilir.

Yasak müdahaleler MADDE 8 – Bir hayvan neslini yok edecek her türlü müdahale yasaktir.

Hayvanlarin, yasadiklari sürece, tibbi amaçlar disinda organ veya dokularinin tümü ya da bir bölümü çikarilip alinamaz veya tahrip edilemez.

Ev ve süs hayvaninin dis görünüsünü degistirmeye yönelik veya diger tedavi edici olmayan kuyruk ve kulak kesilmesi, ses tellerinin alinmasi ve tirnak ve dislerinin sökülmesine yönelik cerrahi müdahale yapilmasi yasaktir. Ancak bu yasaklamalara; bir veteriner hekimin, veteriner hekimligi uygulamalari ile ilgili tibbi sebepler veya özel bir hayvanin yarari için gerektiginde tedavi edici olmayan müdahaleyi gerekli görmesi veya üremenin önlenmesi durumlarinda izin verilebilir.

Bir hayvana tibbi amaçlar disinda, onun türüne ve etolojik özelliklerine aykiri hale getirecek sekilde ve dozda hormon ve ilaç vermek, çesitli maddelerle doping yapmak, hayvanlarin türlerine has davranis ve fiziki özelliklerini yapay yöntemlerle degistirmek yasaktir.

Hayvan deneyleri MADDE 9 – Hayvanlar, bilimsel olmayan teshis, tedavi ve deneylerde kullanilamazlar.

Tibbi ve bilimsel deneylerin uygulanmasi ve deneylerin hayvanlari koruyacak sekilde yapilmasi ve deneylerde kullanilacak hayvanlarin uygun biçimde bakilmasi ve barindirilmasi esastir.

Baskaca bir seçenek olmamasi halinde, hayvanlar bilimsel çalismalarda deney hayvani olarak kullanilabilir.

Hayvan deneyi yapan kurum ve kuruluslarda bu deneylerin yapilmasina kendi bünyelerinde kurulmus ve kurulacak etik kurullar yoluyla izin verilir.

Etik kurullarin kurulusu, çalisma usul ve esaslari, Tarim ve Köyisleri Bakanligi ile Saglik Bakanliginin ve ilgili kuruluslarin görüsleri alinarak Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Deney hayvanlarinin yetistirilmesi, beslenmesi, barindirilmasi, bakilmasi, deney hayvani besleyen, tedarik eden ve kullanici isletmelerin tescil edilmesi, çalisan personelin nitelikleri, tutulacak kayitlar, ne tür hayvanlarin yetistirilecegi ve deney hayvani besleyen, tedarik eden ve kullanici isletmelerin uyacagi esaslar Tarim ve Köyisleri Bakanliginca çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Hayvanlarin Ticareti ve Egitilmesi

Hayvanlarin ticareti MADDE 10-Satilirken; hayvanlarin sagliklarinin iyi, barindirildiklari yerin temiz ve saglik sartlarina uygun olmasi zorunludur.

Çiftlik hayvanlarinin bakimi, beslenmesi, nakliyesi ve kesimi esnasinda hayvanlarin refahi ve güvenliginin saglanmasi hususundaki düzenlemeler Tarim ve Köyisleri Bakanliginca çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Yabani hayvanlarin ticaretine iliskin düzenlemeler Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Ev ve süs hayvanlarinin üretimini ve ticaretini yapanlar, annenin ve yavrularinin sagligini tehlikeye atmamak için gerekli anatomik, fizyolojik ve davranis karakteristikleri ile ilgili önlemleri almakla yükümlüdür.

Hayvanlarin ticari amaçla film çekimi ve reklam için kullanilmasi ile ilgili hususlar izne tabidir. Bu izne ait usul ve esaslar ilgili kuruluslarin görüsü alinarak Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Bir hayvan, aci, istirap ya da zarar görecek sekilde, film çekimi, gösteri, reklam ve benzeri isler için kullanilamaz.

Deney hayvanlarinin ithalat ve ihracati izne tabidir. Bu izin, Bakanligin görüsü alinarak, Tarim ve Köyisleri Bakanliginca verilir.

Hasta, sakat ve yasli durumda bulunan veya iyilesemeyecek derecede agrisi veya acisi olan bir hayvani usulüne uygun kesmek yada agrisiz öldürme amacindan baska bir amaçla birine devretmek, satmak veya almak yasaktir.

Egitim MADDE 11- Hayvanlar, dogal kapasitesini veya gücünü asacak sekilde veya yaralanmasina, gereksiz aci çekmesine, kötü aliskanliklara özendirilmesine neden olacak yöntemlerle egitilemez.

Hayvanlari baska bir canli hayvanla dövüstürmek yasaktir. Folklorik amaca yönelik, siddet içermeyen geleneksel gösteriler, Bakanligin uygun görüsü alinarak il hayvanlari koruma kurullarindan izin alinmak suretiyle düzenlenebilir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM Hayvanlarin Kesimi, Öldürülmesi ve Yasaklar

Hayvanlarin kesimi MADDE 12 – Hayvanlarin kesilmesi; dini kurallarin gerektirdigi özel kosullar dikkate alinarak, hayvani korkutmadan, ürkütmeden, en az aci verecek sekilde, hijyenik kurallara uyularak ve usulüne uygun olarak bir anda yapilir. Hayvanlarin kesiminin ehliyetli kisilerce yapilmasi saglanir.

Dini amaçla kurban kesmek isteyenlerin kurbanlarini dini hükümlere, saglik sartlarina, çevre temizligine uygun olarak, hayvana en az aci verecek sekilde bir anda kesimi, kesim yerleri, ehliyetli kesim yapacak kisiler ve ilgili diger hususlar Bakanlik, kurum ve kuruluslarin görüsü alinarak, Diyanet Isleri Baskanliginin bagli oldugu Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Hayvanlarin öldürülmesi MADDE 13 – Kanuni istisnalar ile tibbi ve bilimsel gerekçeler ve gida amaçli olmayan, insan ve çevre sagligina yönelen önlenemez tehditler bulunan acil durumlar disinda yavrulama, gebelik ve süt anneligi dönemlerinde hayvanlar öldürülemez.

Öldürme isleminden sorumlu kisi ve kuruluslar, hayvanin kesin olarak öldügünden emin olunduktan sonra, hayvanin ölüsünü usulüne uygun olarak bertaraf etmek veya ettirmekle yükümlüdürler. Öldürme esas ve usulleri Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Yasaklar MADDE 14 – Hayvanlarla ilgili yasaklar sunlardir:

a) Hayvanlara kasitli olarak kötü davranmak, acimasiz ve zalimce islem yapmak, dövmek, aç ve susuz birakmak, asiri soguga ve sicaga maruz birakmak, bakimlarini ihmal etmek, fiziksel ve psikolojik aci çektirmek.

b)Hayvanlari gücünü astigi açikça görülen fiillere zorlamak.

c)Hayvan bakimi egitimi almamis kisilerce ev ve süs hayvani satmak,

d)Ev ve süs hayvanlarini 16 yasindan küçüklere satmak,

e)Hayvanlarin kesin olarak öldügü anlasilmadan, vücutlarina müdahalelerde bulunmak.

f)Kesim hayvanlari ve 4915 sayili Kara Avciligi Kanunu çerçevesinde avlanmasina ve özel üretim çiftliklerinde kesim hayvani olarak üretimine izin verilen av hayvanlari ile ticarete konu yabani hayvanlar disindaki hayvanlari, et ihtiyaci amaciyla kesip ya da öldürüp piyasaya sürmek.

g)Kesim için yetistirilmis hayvanlar disindaki hayvanlari ödül, ikramiye yada prim olarak dagitmak.

h)Tibbi gerekçeler hariç hayvanlara ya da onlarin ana karnindaki yavrularina veya havyar üretimi hariç yumurtalarina zarar verebilecek suni müdahaleler yapmak, yabanci maddeler vermek.

i)Hayvanlari hasta, gebelik süresinin 2/3 ünü tamamlamis gebe ve yeni ana iken çalistirmak, uygun olmayan kosullarda barindirmak.

j)Hayvanlarla cinsel iliskide bulunmak, iskence yapmak.

k)Saglik nedenleri ile gerekli olmadikça bir hayvana zor kullanarak yem yedirmek, aci, istirap ya da zarar veren yiyecekler ile alkollü içki, sigara, uyusturucu ve bunun gibi bagimlilik yapan yiyecek veya içecekler vermek.

l)Pitbull Terrier, Japanese Tosa gibi tehlike arz eden hayvanlari üretmek; sahiplendirilmesini, ülkemize girisini, satisini ve reklamini yapmak; takas etmek, sergilemek ve hediye etmek.

ÜÇÜNCÜ KISIM Hayvan Koruma Yönetimi

BIRINCI BÖLÜM Mahalli Hayvan Koruma Kurullari Teskilat, Görev ve Sorumluluklar

Il hayvanlari koruma kurulu MADDE 15 – Her ilde il hayvanlari koruma kurulu, Valinin baskanliginda, sadece hayvanlarin korunmasi ve mevcut sorunlar ile çözümlerine yönelik olmak üzere toplanir.

Bu toplantilara;

a) Büyüksehir Belediyesi olan illerde Büyüksehir Belediye Baskanlari, Büyüksehire bagli ilçe belediye Baskanlari, Büyüksehir olmayan illerde belediye baskanlari,

b) Il çevre ve orman müdürü,

c) Il tarim müdürü,

d) Il saglik müdürü,

e) Il milli egitim müdürü,

f) Il müftüsü,

g) Belediyelerin veteriner isleri müdürü,

h) Veteriner fakülteleri olan yerlerde fakülte temsilcisi,

i) Münhasiran hayvanlari koruma ile ilgili faaliyet gösteren gönüllü kuruluslardan, Valilik takdiri ile seçilecek en çok iki temsilci,

j) Il veya bölge veteriner hekimler odasindan bir temsilci

katilir.

Kurul Baskani gerekli gördügü durumlarda konuyla ilgili olarak diger kurum ve kuruluslardan yetkili isteyebilir.

Il hayvan koruma kurulu sekreteryasini, il çevre ve orman müdürlügü yürütür. Kurul, çalismalarinin sonucunu, önemli politika, strateji, uygulama, inceleme ve görüsleri Bakanliga bildirir. Illerde temsilciligi bulunmayan kurulus var ise, il hayvan koruma kurullari diger üyelerden olusur. Kurul, kurul baskani tarafindan toplantiya çagrilir.

Il hayvan koruma kurulunun çalisma esas ve usulleri Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Il hayvanlari koruma kurulunun görevleri MADDE 16 – Hayvanlari koruma kurulu münhasiran hayvanlarin korunmasi, sorunlarin tespiti ve çözümlerini karara baglamak üzere; av ve yaban hayvanlarinin ve yasama alanlarinin korunmasi ve avciligin düzenlenmesi hususlarinda alinmis olan Merkez Av Komisyonu Kararlarini göz önünde bulundurarak;

a)Hayvanlarin korunmasi ve kullanilmasinda onlarin yasal temsilciligi niteligi ile bu Kanunda belirtilen görevleri yerine getirmek,

b)Il sinirlari içinde hayvanlarin korunmasina iliskin sorunlari belirleyip, koruma sorunlarinin çözüm tekliflerini içeren yillik, bes yillik ve on yillik plan ve projeler yapmak, yillik hedef raporlari hazirlayip Bakanligin uygun görüsüne sunmak, Bakanligin olumlu görüsünü alarak hayvanlarin korunmasi amaciyla her türlü önlemi almak,

c)Hazirlanan uygulama programlarinin uygulanmasini saglamak ve sonuçtan Bakanliga bilgi vermek,

d)Hayvanlarin korunmasi ile ilgili olarak çesitli kisi, kurum ve kuruluslarin il düzeyindeki faaliyetlerini izlemek, yönlendirmek ve bu konuda gerekli esgüdümü saglamak,

e)Ilde kurulacak olan hayvan bakimevleri ve hayvan hastanelerini desteklemek, gelistirmek ve gerekli önlemleri almak,

f)Yerel hayvan koruma gönüllülerinin müracaatlarini degerlendirmek,

g)Hayvan sevgisi, korunmasi ve yasatilmasi ile ilgili egitici faaliyetler düzenlemek,

j)Bu kanuna göre çikarilacak mevzuatla verilecek görevleri yapmak,

ile görevli ve yükümlüdür.

IKINCI BÖLÜM Denetim ve Hayvan Koruma Gönüllüleri

Denetim MADDE 17 – Bu Kanun hükümlerine uyulup uyulmadigini denetleme yetkisi Bakanliga aittir. Gerektiginde bu yetki Bakanlikça mahallin en büyük mülki amirine, yetki devri suretiyle devredilebilir.

Denetim elemanlarinin nitelikleri ve denetime iliskin usul ve esaslar ile kayit ve izleme sistemi kurma, bildirim yükümlülügü ile bunlari verecekler hakkindaki usul ve esaslar Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Yerel yönetimler, ev ve süs hayvanlari ile sahipsiz hayvanlarin kayit altina alinmasi ile ilgili islemleri yapmakla yükümlüdürler.

Yerel hayvan koruma görevlilerinin sorumluluklari MADDE 18 – Özellikle kedi ve köpekler gibi sahipsiz hayvanlarin kendi mekanlarinda, bulunduklari bölge ve mahallerde yasamalari sorumlulugunu üstlenen gönüllü kisilere yerel hayvan koruma görevlisi adi verilir. Bu görevliler, hayvan koruma dernek ve vakiflarina üye ya da bu konuda faydali hizmetler yapmis kisiler arasindan il hayvan koruma kurulu tarafindan her yil için seçilir. Yerel hayvan koruma görevlileri görev aninda belgelerini tasimak zorundadir ve bu belgelerin her yil yenilenmesi gerekir. Olumsuz faaliyetleri tespit edilen kisilerin belgeleri iptal edilir. Yerel hayvan görevlilerinin görev ve sorumluluklarina, bu kisilere verilecek belgelere, bu belgelerin iptaline ve verilecek egitime iliskin usul ve esaslar Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Yerel hayvan koruma görevlileri; bölge ve mahallerindeki, öncelikle köpekler ve kediler olmak üzere, sahipsiz hayvanlarin bakimlari, asilarinin yapilmasi, asili hayvanlarin markalanmasi ve kayitlarinin tutulmasinin saglanmasi, kisirlastirilmasi, saldirgan olanlarin egitilmesi ve sahiplendirilmelerinin yapilmasi için yerel yönetimler tarafindan kurulan hayvan bakimevlerine gönderilmesi gibi, yapilan tüm faaliyetleri yerel yönetimler ile esgüdümlü olarak yaparlar.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM Hayvanlarin Korunmasinin Desteklenmesi Mali destek MADDE 19 – Ev ve süs hayvanlarinin korunmasi amaciyla bakimevleri ve hastaneler kurmak; buralarda bakim, rehabilitasyon, asilama ve kisirlastirma gibi faaliyetleri yürütmek için, basta yerel yönetimler olmak üzere diger ilgili kurum ve kuruluslara Bakanlikça uygun görülen miktarlarda mali destek saglanir. Bu amaçla Bakanlik bütçesine gerekli ödenek konulur. Bu ödenegin kullanimina iliskin esas ve usuller, Maliye Bakanliginin olumlu görüsü alinmak suretiyle Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

DÖRDÜNCÜ BÖLÜM Diger Hükümler

Egitici yayinlar MADDE 20- Hayvanlarin korunmasi ve refahi amaciyla; yaygin ve örgün egitime yönelik programlarin yapilmasi, radyo ve televizyon programlarinda bu konuya yer verilmesi esastir. Türkiye Radyo ve Televizyon Kurumu ile özel televizyon kanallarina ait televizyon programlarinda ayda en az iki saat, özel radyo kanallarinin programlarinda ise ayda en az yarim saat egitici yayinlarin yapilmasi zorunludur. Bu yayinlarin % 20’sinin izlenme ve dinlenme orani en yüksek saatlerde yapilmasi esastir. Radyo ve Televizyon Üst Kurulu görev alanina giren hususlarda bu maddenin takibi ile yükümlüdür.

Trafik kazalari MADDE 21 – Bir hayvana çarpan ve ona zarar veren sürücü, onu en yakin veteriner hekim ya da tedavi ünitesine götürmek veya götürülmesini saglamak zorundadir.

Hayvanat bahçeleri MADDE 22 – Isletme sahipleri ve belediyeler hayvanat bahçelerini, dogal yasama ortamina en uygun sekilde tanzim etmekle ve ettirmekle yükümlüdürler. Hayvanat bahçelerinin kurulusu ile çalisma usul ve esaslari Tarim ve Köyisleri Bakanliginin görüsü alinmak suretiyle Bakanlikça çikarilacak yönetmelikle belirlenir.

Yasak ve izinler MADDE 23 – Bu Kanun kapsaminda olan ev ve süs hayvanlarinin ticaretinin yapilmasi, ithalati ve ihracati ile her ne sekilde olursa olsun, ülkeden çikarilmasi ve sokulmasi ile ilgili her türlü izin ve islemlerde Bakanligin görüsü alinmak kaydiyla Tarim ve Köyisleri Bakanligi yetkilidir. Tarim ve Köyisleri Bakanliginin ilgili birimlerince, yil içinde yapilan ithalat ve ihracat ile ilgili bilgiler Bakanliga bildirilir.

Koruma altina alma MADDE 24 – Bu Kanunun hayvanlari korumaya yönelik hükümlerine aykiri hareket eden ve bu suretle bulundurdugu hayvanlarin bakimini ciddi sekilde ihmal eden yada onlara agri, aci veya zarar veren kisilerin denetimle yetkili merci tarafindan hayvan bulundurmasi yasaklanir ve hayvanlarina el konulur. Söz konusu hayvan yeniden sahiplendirilir ya da koruma altina alinir.

DÖRDÜNCÜ KISIM Cezai Hükümler

BIRINCI BÖLÜM Idari Para Cezasi Verme Yetkisi, Cezalar Ödeme Süresi, Tahsil ve Itiraz

Idari para cezasi verme yetkisi MADDE 25- Bu Kanunda öngörülen idari para cezalari bu Kanunun 17’inci maddesinde belirtilen denetime yetkili merci tarafindan verilir.

Idari para cezalarina itiraz MADDE 26 – Idari para cezalarina karsi cezanin tebligi tarihinden itibaren on bes gün içinde idare mahkemesine dava açilabilir. Davanin açilmis olmasi idarece verilen cezanin yerine getirilmesini durdurmaz. Bu konuda idare mahkemelerinin verdigi kararlar kesindir.

Idari para cezalarinin ödenme süresi ve tahsili MADDE 27 – Idari para cezalarinin ödenme süresi cezanin tebligi tarihinden itibaren otuz gündür.

Ceza vermeye yetkili merciler tarafindan, Bakanlikça bastirilan ve dagitilan makbuz karsiliginda verilen para cezalari ilgilileri tarafindan mahallin en büyük mal memurluguna yatirilir. Yatirilan paranin % 80’i ilgili belediyeye takip eden ay içinde aktarilir. Bu para tahsisi mahiyette olup, amaci disinda kullanilamaz. Bu Kanuna göre verilecek idari para cezalarinda kullanilacak makbuzlarin sekli, dagitimi ve kontrolü ile ilgili esas ve usuller yönetmelikle belirlenir.

Öngörülen süre içinde ödenmeyen para cezalari, gecikme zammi ile birlikte 6183 sayili Amme Alacaklarinin Tahsil Usulü Hakkinda Kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Cezalar MADDE 28 – Bu Kanun hükümlerine aykiri davrananlara asagidaki cezalar verilir:

a) 4’üncü maddenin (k) bendinin ikinci cümlesi hükmüne aykiri davrananlara, hayvan basina ikiyüzellimilyon lira idari para cezasi.

b) 5’inci maddenin birinci, ikinci, üçüncü ve altinci fikralarinda öngörülen hayvanlarin sahiplenilmesi ve bakimi ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alinmasi gereken önlemleri almayanlara hayvan basina ellimilyon lira, yedinci fikrasinda öngörülen yükümlülük ve yasaklara uymayanlara hayvan basina yüzellimilyon lira idari para cezasi.

c) 6’nci maddenin birinci fikrasina aykiri hareket edenlere hayvan basina besyüzmilyon lira idari para cezasi.

d) 7’inci maddede yazilan cerrahi amaçli müdahaleler ile ilgili hükümlere aykiri davrananlara hayvan basina yüzellimilyon lira idari para cezasi.

e) 8’inci maddenin birinci fikrasinda yazili, bir hayvan neslini yok edecek müdahalede bulunanlara hayvan basina yedibuçukmilyar lira idari para cezasi; ikinci, üçüncü ve dördüncü fikralarina uymayanlara hayvan basina birmilyar lira idari para cezasi.

f) 9’uncu maddede ve çikarilacak yönetmeliklerinde belirtilen hususlara uymayanlara hayvan basina ikiyüzellimilyon lira; yetkisi olmadigi halde hayvan deneyi yapanlara hayvan basina birmilyar lira idari para cezasi.

g) 10’uncu maddede belirtilen hayvan ticareti izni almayanlara ve bu konudaki yasaklara ve yönetmelik hükümlerine aykiri davrananlara ikimilyarbesyüzmilyon lira idari para cezasi.

h) 11’inci maddenin birinci fikrasindaki egitim ile ilgili yasaklara aykiri davrananlara birmilyarikiyüzellimilyon lira, ikinci fikrasina aykiri davrananlara hayvan basina birmilyarikiyüzellimilyon lira idari para cezasi.

i) 12’nci maddenin birinci fikrasina aykiri hareket edenlere hayvan basina besyüzmilyon lira; ikinci fikrasina aykiri hareket edenlere hayvan basina birmilyarikiyüzellimilyon lira idari para cezasi.

j) 13’üncü madde hükümlerine aykiri davrananlara, öldürülen hayvan basina besyüzmilyon lira idari para cezasi, aykiri davranislarin isletmelerce gösterilmesi halinde öldürülen hayvan basina birmilyarikiyüzellimilyon lira idari para cezasi.

k) 14’üncü maddenin (a), (b), (c), (d), (e), (g), (h), (i), (j) ve (k) bentlerine aykiri davrananlara ikiyüzellimilyon lira idari para cezasi; (f) ve (l) bentlerine aykiri davrananlara hayvan basina ikimilyarbesyüzmilyon lira idari para cezasi verilir, kesilmis ve canli hayvanlara el konulur.

l) RTÜK’ün takibi sonucunda 20’inci maddeye aykiri hareket ettigi tespit edilen radyo ve televizyon kurum ve kuruluslarina, maddenin ihlal edildigi her ay için besmilyar lira idari para cezasi,

m) 21’inci maddeye aykiri hareket edenlere hayvan basina ikiyüzellimilyon lira idari para cezasi.

n) 22’nci maddeye uymayanlara, hayvanat bahçelerinde kötü sartlarda barindirdiklari hayvan basina altiyüzmilyon lira idari para cezasi,

o) 23’üncü maddeye aykiri hareket edenlere hayvan basina ikimilyarbesyüzmilyon lira idari para cezasi,

Bu maddenin (b) bendinde atifta bulunulan 5’inci maddenin birinci, ikinci ve besinci fikralari ile (o) bendi disinda kalan fiillerin, veteriner hekim, veteriner saglik teknisyeni, hayvan koruma gönüllüsü, hayvan koruma dernegi üyeleri, hayvan koruma vakfi üyeleri, hayvan toplama, gözetim altina alma, bakma, koruma ile görevlendirilmis olan kisilerce islenmesi halinde verilecek ceza iki kat artirilarak uygulanir.

Bu maddede yazili idari para cezalari, her takvim yili basindan geçerli olmak üzere, o yil için 04/01/1961 tarihli ve 213 sayili Vergi Usul Kanununun mükerrer 298 inci maddesi hükümleri uyarinca tespit ve ilan edilen yeniden degerleme oraninda artirilarak uygulanir.

BESINCI KISIM Çesitli, Son ve Geçici Hükümler

BIRINCI BÖLÜM Çesitli Hükümler

Birden fazla hükmün ihlali MADDE 29- Bu Kanunda suç olarak öngörülen fiiller baska kanunlara göre de suç ise, en agir cezayi gerektiren kanun hükümleri uygulanir.

Fiili ile bu Kanunun birden fazla hükmünü ihlal edenlere daha agir olan ceza verilir.

Fiillerin tekrari MADDE 30 – Bu Kanunda, ceza hükmü altina alinmis fiillerin tekrari halinde para cezalari bir kat, daha fazla tekrari halinde üç kat artirilarak verilir.

IKINCI BÖLÜM Son ve Geçici Hükümler

Sakli hükümler MADDE 31 – 4915 sayili Kara Avciligi Kanunu, 3285 sayili Hayvan Sagligi ve Zabitasi Kanunu, 4631 sayili Hayvan Islahi Kanunu ile 1380 sayili Su Ürünleri Kanunu hükümleri saklidir.

GEÇICI MADDE 1- Bu Kanunun 14’üncü maddesinin (l) bendinde belirtilen hayvanlardan, yurda bu Kanunun yürürlüge girdigi tarihten önce sokulmus olanlarin sahipleri; üç ay içerisinde hayvan koruma kurullarina bildirimde bulunarak bunlari kayit altina aldirmak; alti ay içerisinde kisirlastirarak kisirlastirildiklarina iliskin belgeleri il hayvan koruma kurullarina teslim etmek zorundadirlar.

GEÇICI MADDE 2- Bu Kanun geregince çikarilmasi gerekli bulunan yönetmelikler, Kanunun yürürlüge girdigi tarihten itibaren bir yil içinde hazirlanir.

Yürürlük MADDE 32- Bu Kanun yayimi tarihinde yürürlüge girer.

Yürütme MADDE 33 – Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür

 

Comment ActieZwerfhonden Bir Turk gazetesinde dun yayinlanan haberde yeni kabul edilen Hayvan Haklari Yasasina degiliniyor ve sadece apartman,site gibi toplu yasanan yerlerde beslenen kedi ve kopeklerin zorunlu olarak kisirlastirilacagi duyuruluyordu.Aslinda yasanin iceriginde hayvanlarin yasam kosullarinin iyilestirilmesi konulari daha onemli yer tutmaktadir.Bize gore,haberde yasanin sadece kucuk bir bolumu aktarilmaktadir.

Bununla beraber Istanbul’da konuyla ilgili herhangi bir gelisme gozlenmemektedir.Kisirlastir-Bulundugu Yere Birak programi halen kavram olarak tam anlasilmamis ve yeterince kisiye ulasmamistir.Programin onunde halen uzun ve zorlu bir yol bulunmaktadir.

Ayni zamanda yeni yasada cezalar ve uygulamalar yeterince acik degildir.En buyuk endiselerimizden biri de yasamlarini topluluklar halinde surdurmeye calisan binlerce ve binlerce kopegin akibetinin ne olacagidir.

Yeni Hayvan Haklari Yasasini memnuniyetle kucakliyoruz. Ancak yasanin ilgililerce yeterince anlasilip anlasilmadiginin ve uygulamalarin yakin takipcisi olacagiz.

Yeni yasa hakkindaki haberler

Yeni kanun Haziran 2006’da Türk resmi gazetesinde yayinlanmis ve böylelikle yürürlüge girmistir. Kanunda sorumluklarin kime verildigi net bir sekilde belirtilmistir.

Sahipsiz köpekler sorunu hakkinda yasa yerel belediyelere sunu hüketmektedir: Her ilçe/belediyenin kendine ait barinagi olmasi gerekmektedir. Bu barinaklar belli standartlar içersinde bulunmalari ve hayvanlar için yasanmasi uygun alanlar olmasi gerekmektedir. Bu barinaklar hayat boyu cezaevi seklinde kullanilmayacak, sadece gecici olarak, hayvanlarin kisirlastirma ameliyatindan sonra iyilesmeleri icin kullanilacak alanlar haline getirilecektir.

Bütün sahipsiz hayvanlarin asilanip, kisirlastirildiktan sonra microchip ile sayilmasi gerekiyor. Kisirlastirildiktan sonra bu hayvanlar iyilesmek için barinakta bir sure kalacaklar ve sahiplendirilmeye çalistirilacaklar. 10 gün içersinde bu hayvanlara sahip bulunamadigi takdirde, bulunduklari bölgeye geri götürüleceklerdir. Barinaklarda su an yasayan binlerce köpege ne olacagi kesin degil. Ayni sekilde saglik sorunlari nedeniyle bulunduklari yere birakilamiyacak hayvanlara ne olacagi da belli degil. Istanbul’daki ilçeler ihale için teklif kabul etmeye basladilar. Firmalar ilçelerdeki barinaklari yürütmek ve kisirlastirma projesi için teklifde bulunabiliyorlar. Ilçelerin birkaçinda ticari firmalar ihaleyi kazandilar.

 

Kasim 2008 Türk parlementosunda Hayvan Haklari Yasasi 5199’de çesitli degisiklikler yapildi. Bu degisiklikler su sekilde özetlenebilir; -hayvanlara iskence yapmak bir suç olarak görülücek (önceden bu sadece kanuna aykiri bir davranis diye nitelendirilmisti) -kanun önünde sahibi olan veya olmayan hayvan arasinda bir fark olmayacak -Türkiye’ye 10 yasini geçmis hayvanlarin ihracatina yasak gelecek.

 

Av Ahmet Kemal Senpolat

Istanbul Barosu Hayvan Haklari Komisyonu Baskani:

Zifte bulanmis olarak karsimiza çikan ve ne yapacagimizi bilemedigimiz,bir kismini da kurtaramadigimiz hayvanlarla mutlaka karsilastigimiz zamanlar oluyordur.

Devamini oku…

Avrupa Birliginin de Kürk Ürettigi Ispatlandi ! EARTHLINGS- DÜNYALILAR HAYTAP , HAYVAN HAKLARINDA EZBER BOZUYOR ! Petshopgercegi_I AVCILIK KATLIAM FOTOGRAFLARI Haytap Yasa Degisikligi Teklifi Hayvanlar Üzerinde Yapilan Deneyler Hakkinda« 01Avrupa Birliginin de Kürk Ürettigi Ispatlandi !02EARTHLINGS- DÜNYALILAR03HAYTAP , HAYVAN HAKLARINDA EZBER BOZUYOR !04Petshopgercegi_I05AVCILIK KATLIAM FOTOGRAFLARI06Haytap Yasa Degisikligi Teklifi07Hayvanlar Üzerinde Yapilan Deneyler Hakkinda » Pause  HUKUK SISTEMIMIZDE HAYVANLARA BAKIS AÇISINDA MAL ile CAN ARASINDA GIDIP GELMEK

Türk Ceza Yasamizin ve ceza yasaliriyla ilgili mevzuatin temel bakis açilarindan en önemlisi insan disindaki her seye “mal” ya da “esya” olarak bakmasinda yatar. Oysa , insan merkeziyetli bu bakis özellikle bati kaynakli bir çok yabanci hukukta terkedilmis gözükmektedir. Her ne kadar hayvanlarin hukuki anlamda nitelendirebilecegimiz bir hakki olmasa da insanlarin sahip oldugu hakka yaklasan , onlarin da yasama hakki ve iskence görmeme hakkina kadar uzanan bir takim evrensel degerlere sahip oldugu kabul edilir.

 

Bizim hukuk sistemimizde bilindigi üzere “insan” disinda olan her sey esya kabul edilmektedir. Bu nedenle de, mal varliginin konusunu olustururlar. Baska bir anlatimla da, ekonomik degeri olan tüm her sey insana hizmet eden , insanin sahip olabilecegi malvarliklaridir. Bunlari edinmek, yani üzerinde mülkiyet hakki ve zilyetlik kurmak hukuken mümkündür.

 

Dolayisiyla, etrafimizda her gün onlarcasini gördügümüz yasayan hayvanlar da mal sayilirlar , zarar görmeleri halinde , sahiplerinin ugramis oldugu ekonomik kayip nedeniyle “ mal varligi aleyhine islenen suçlara” konu olmaktadirlar.

 

Asil garip olan kisim zaten bu açiklamadan sonra insan beynini sorgulatmaya götürür. O zaman sahibi olmayan , yani bir fatura ile alim satima söz konusu olmayan sahipsiz hayvan herhangi kötü muameleye maruz kaldigi zaman , evdeki sahipli hayvandan ya da ahirdaki sahipli inekten hukuken farkli muameleye mi tabi olur ? Bu sorunun yaniti maalesef evetdir.

 

Hukuk sistemimiz iki hayvan arasinda maalesef farkli bakis açisi ve farkli cezalar öngörmektedir. Nitekim TCK 151/2 ye olan maddesi :

 

“Hakli bir neden olmaksizin sahipli hayvani öldüren , ise yaramayacak hale getiren veya degerinin azalmasina neden olan kisi magdurun sikayeti üzerine dört aydan üç yila kadar hapis cezasi veya adli para cezasi ile cezalandirilir” demektedir.

 

Dikkat edilirse madde basligi hayvan aleyhine islenen suçlar degil MALA ZARAR VERME olarak düzenlenmistir. Bir baska degisle bir hayvanin can olmasindan dolayi çekmis oldugu iskence ya da eziyetten dolayi TCY kapsaminda ceza verilmemekte AKSINE ait oldugu sahibinin ugramis oldugu maddi zarar dolayisiyla yargilama söz konusu olmaktadir. Mal ( hayvan ) sahibi örnegin hayvanin bacaginin kirilmasi ya da gözünün kör olmasi gibi nedenlerle hayvanin fatura bedelinde meydana gelen zarar ve ziyandan dolayi savciliga suç duyurusunda bulundugunda savcilik TCY 151/2 ‘den dava açmaktadir.

 

 

Bu durumun bile sikayete bagli olmasi aslinda tartisma konusudur. Hayvan sahibinin mamelek zarari bir sekilde giderildiginde , sikayetten vazgeçme ile , zaten devam eden dava da düsmektedir. Yani , savciligin re’sen sorusturma açma ya da sikayete ragmen bu davaya devam etme yetkisi yoktur. Ceza yargilamasi oldugu yerde durur.

Öte yandan , kimsesi olmayan , insanin büyük vefasizlik suçundan dolayi sokaklarda yasamak zorunda kalan , örnegin en fazla karsilastigimiz gariban kediler ile köpekler insan tarafindan kötü muameleye maruz kaldiklarinda ise TCY kapsaminda yargilama degil , 5199 sayili Hayvanlari Koruma Kanunu devreye girmektedir. Bu yasa da bilindigi üzere bir ceza yasasi olmayip bir kabahatler kanunu düzenlemesidir. Yani , sahipsiz hayvana kötü muamele yapan kisi maalesef bizim hukukumuzda mahkemelerde yargilanmamakta , sadece idari para cezasi ile cezalandirmakta , hatta islemis oldugu haksiz fiil suç degil “kabahat” oldugu için bu eylemi sabika kaydina dahi islenmemektedir. Bir diger degisle hayvana kötü muamele yapan bu kisinin herhangi bir is basvurusu yapmasi ya da baska bir suçtan yargilanmasinda sabika seceresi “ temiz “ gözükmektedir.

 

Oysa tüm dünya adli tip literatüründe ve kriminolojide kabul edildigi üzere hayvana eziyet yapan kisi büyük olasilikla insana da suç isleme olasiligi vardir. Bu kisi potansiyel tehlike olarak kabul edilir , acilen psikolojik tedaviye alinmasi ondan sonra topluma içine geri dönüsü söz konusu olabilir. Bu kisilerin toplum içinde bu kadar rahat bir sekilde elini kolunu sallayarak bizlerle toplu ulasim araçlarina binmesi , isyerinde bizlerle beraber çalismasinda ya da parayi verdigi sürece ( basta hayvanlara tecavüz olmak üzere ) bu eylemleri istedigi gibi tekrar tekrar islemesinde önünde hiçbir engel kalmadigi gibi mevcut 5199 sayili yasa da buna olanak vermekte , bu eylemleri yapan kisiyi ödüllendirmektedir.

Hayvanlarin sahipli ya da sahipsiz olmasinin böyle bir ayriminin olmasi kanimca Türk hukuk sisteminin büyük eksikligidir. Konunun “hayvan” olmasi nedeniyle bugüne kadar ki hiçbir doktrin tezlerinde , üniversite çalismalarinda konu bu yönü ile ele alinmamis bu zaaf maalesef hep geri planda kalmistir. Oysa kaynak yasalarin tamaminda bu anlayis terkedilmis , hayvanlara “mal “ olarak bakis açisi ile hayvana karsi islenen haksiz fillerin kabahat olarak algilanmasi çoktan terkedilmistir. Üstelik bu ülkelerde hayvanlara eziyet yapan bir çok kisiye , mahkemelerce tecil edilmeyen, paraya çevrilmeyen fiili hapis cezalari verilmektedir.

Bu nedenledir ki, 5199 Sayili Hayvanlari Koruma Kanununun 3 ncü Maddesinde, hayvanlar evcil hayvanlar ve sahipsiz hayvanlar olarak ikiye ayrilarak tanimlanmistir. Söz konusu 3. Maddenin (f) bendine göre, sahipsiz hayvan; barinacak yeri olmayan veya sahibinin ya da koruyucusunun ev arazisinin sinirlari disinda bulunan ve herhangi bir sahip veya koruyucunun kontrolü ya da dogrudan denetimi altinda bulunmayan evcil hayvandir. Bu Fikranin, hukuken anlatmak istedigi, kimsenin tasarruf ve zilyetliginde bulunmayan hayvan sahipsiz hayvan demektir.

 

Öte yandan , sokakta yasayan , bu kimsesiz , evsiz hayvanlarin yerel yönetimlerce “barinak” adi verilen ölüm kamplarina alinmasi anindan itibaren kanimizca artik bu hayvanlar yerel yönetimlerin fiili hakimiyetinde oldugu için onlarin zilyetligindedir.

Hayvan bakimevlerine alinan bu sahipsiz hayvanlar üzerinde, yerel yönetimlerin fiili hakimiyetleri olduguna göre buralarda meydana gelebilecek her türlü ölümden , yaralanmadan , kötü muameleden, konuya angarya olarak bakan “ilgisiz yetkililerin” söz konusu olmasi gerekir. En azindan bu hayvanlara mal olarak bakiliyorsa bu hayvanlar kontrol altina alindigindan itibaren belediyelerin demirbasina kayitli esya olmali , her birinin adi numarasi ayirt edici olan özelliginin kaydedilmesi gerekir.

Ancak , bizdeki uygulama o hale gelmistir ki , eskiden sokaklarda insafsizca zehirlenerek öldürülen hayvanlar son yillarda barinak içinde itlaf edilmekte ve hiçbir belediye personelinin de sorumluluguna gidilememektedir. Çünkü hayvanlar sahipsiz mal statüsünde kabul edilmesi gerektigi ön plana çikar. 5199 sayili yasa da maalesef agirlikli olarak ev ve süs hayvanlarini korumak üzerine tedbirler almaya çalismistir.

Bir diger degisle hayvanlar mal olarak deger ifade ettiginde baska türlü ( TCY kapsaminda) , ama öldürülmesi gereken degersiz fatura degeri olmayan mal olarak kabul edildiginde ise 5199 devreye girmekte en iyi ihtimalle para cezasina hükmedilmektedir

Halbuki , bakimevlerine kabul edildikleri andan itibaren, bu hayvanlari, sahipsiz hayvan niteliginde kabul etmek hukuk açisindan söz konusu olamaz. Zira, anilan kanuna göre, bu hayvanlar yerel yönetimlerin kontrolü ve denetimi altindadirlar ve bundan dolayi da sorumluluklari vardir. Oysa, sahipsiz hayvan kimsenin mülkiyetinde veya zilyetliginde olmadigindan, 5199 sayili kanunun anlatimiyla kimsenin kontrolünde veya dogrudan denetiminde olmadigindan, bu hayvanlar yönünden hiç kimsenin her hangi bir sekilde sorumlulugu da bulunmamaktadir

Tüm anlatilanlardan özet olarak çikarilan ana fikri hukukçu arkadaslarimiz çoktan anlamistir : Bizler için tüm hayvanlar mal degil “candir”. Onlarin dilleri olmadigi için konusamazlar , dertlerini anlatamazlar , haklarini savunacak avukatlari yoktur insan merkezli bu dünyada insanin hakimiyetine , istençlerine , hirslarina tabidirler. Onlarin izin verdigi oranda yasarlar , iskenceye tabi olurlar , kürk olurlar , deneyde kullanilirlar , soframizda yemek olurlar , sirklerde eglence , hayvanat bahçelerinde dogal ortamlarindan uzakta yasamaya mahkum edilirler. Bir insana tabi iseler de sahiplerine para kazandiran maldirlar. Buna ragmen ne yapsalar biz insanogluna yaranamazlar. Sahipli ve sahipsiz olmak arasindaki fark bile insanoglunun kendi dünyasinda oldugu gibi onlarin dünyasina sundugu bir sinif farkidir. Onlara biz insanlar tarafindan biçilen bu fatura degeri ( !) bile onlarin dünyasinda , evrensel vicdanimizda anlamsizdir.

 

Kendilerine yapilan iskencenin cezasi bile sahipli olup olmamalarina göre ayrima girmesi vicdani bir ayip oldugunu kimse itiraf edemez.

Kitabimizin sonunda görmüs oldugunuz , Istanbul Barosu Hayvan Haklari Komisyonu ve bir çok sivil toplum örgütünün destegi ile hazirlanmis mevcut yasaya alternatif olarak hazirlanmis Hayvan Haklarini Koruma Yasasi degisikligimizde özellikle bu farka vurgu yapilmis gerekçelerde bu tezat giderilmeye çalisilmistir. Mevcut 5199 sayili Hayvanlari Koruma Kanunun ceza kanunu kapsamina alinmasi için düzenleme yapilmasi için basta TBMM olmak üzere Türkiye’deki üniversitelerin bir çok ceza hukuku kürsüsü ile bakanliklara bu alternatif yasa teklifimiz yollanmistir.

 

Hukuk sistemimizde acilen sahipli hayvan ile sahipsiz hayvan ayrimi gibi düzenleme kaldirilmali , onlara mal olarak degil tüm önyargilardan arinilmis olarak CAN olarak bakilmasi bir an önce gerçeklestirilmeli , baromuzun komisyonu tarafindan hazirlanan alternatif yasa teklifimiz bir an önce dikkate alinmalidir.

Bu kadar vicdan ve merhamet sahibi insan yanlis düsünüyor olamaz.

Av Ahmet Kemal Senpolat

Istanbul Barosu Hayvan Haklari Komisyonu Baskani

2013

Hükümetin hayvanları toplayıp yok  etmek için hazırladığı yasa tasarısına karşı mücadele eden hayvan korumacılara destek verin.

Türkiye’li hayvanseverler sokak hayvanlarının kısırlaştırılıp aşılanması yönünde mesafe alınması için yıllardır mücadele ediyorlar. Sokak hayvanı popülasyonunu kontrol  etmek için zehirleme ve diğer öldürme yöntemleri yerine kısırlaştırıp yerine bırakmanın giderek daha yaygın olarak uygulanmasında hayvanseverlerin çalışmaları sonunda artan farkındalığın payı önemlidir. Oysa hükümet, kısırlaştırıp aşılandıktan sonra yerine bırakmanın sokak hayvanı populasyonunu kontrol etmenin tek etkin ve insani yöntemi olduğunu bir türlü anlamamakta direnmektedir. Bu nedenle de, uygulamaya devam etmek yerine yine eski metod olan, yakalayıp zehirleme, ya da şehir dışına, ıssız yerlere atarak açlıktan öldürmeye dönmek istemektedir.
Türkiye’deki belediye barınakları köpeklerin açlıktan  telef olduğu, güneşin ya da karın altında dar kafeslerde tutulduğu,   eğitimsiz görevlilerden kötü muamele gördüğü ölüm kamplarıdır. Barınaklardaki korkunç koşullar yüzlerce fotografla kanıtlanmıştır. Birçok belediyenin veteriner hizmeti vermek için yeterli bütçesi, veteriner hekimi, yeterli elemanı, hayvanlara nasıl bakılacağına dair bir fikri dahi yoktur. Kanun tasarısındaki, hayvanların toplanıp koyulacağı söylenen “doğal parklar” bir kandırmacadır. Böyle parklar olmadığı gibi zaten binlerce hayvanının biraraya koyulması mümkün değildir. Gerçek plan köpeklerin uzak yerlere atılacağıdır. Geçmişte olduğu gibi, insanlara alışık, evcil, sosyalleşmiş, mahalle aralarında insana yakın yaşayan hayvanlar gece yarıları yerlerinden alınacak, zehirlenecek veya uzaklara atılacak ya da her ikisi birden yapılacaktır. Bu sürek avında en kolay yakalananlar yine insana en alışık olan, insanların baktığı, beslediği, mahallelinin benimsediği köpekler olacaktır. Yeni Hayırsızada cehennemleri yaratılacaktır.
Türkiye’nin vicdanlı insanları bunun binerce sokak köpeği için acımasız bir ölüm fermanı olduğunu biliyorlar. Bunun için Mart ayında büyük bir yürüyuş düzenleyecekler. Lütfen bu mücadeleye aşağıdaki kampanyaya imza vererek destek veriniz. Sokak köpeklerine yönelik ölüm yasasına hayır deyiniz.
 http://www.thepetitionsite.com/344/730/911/stop-the-death-sentence-against-community-dogs-in-turkey/#